Ga naar de inhoud

Gedicht 10 Ruimte - Laurens Hoevenaren

Menu overslaan
Menu overslaan


  Ruimte voor de rivier     
                 
 
 De grauwe ganzen veren op en roepen al
 nog voor ik mij beweeg, het gakgakgak voorspelt
 en begeleidt een snel vertrek van plompe lijven.

 Ik hoor hen ploegen door een stroeve hemel.
 Elke vleugelslag herinnert aan de doffe plof
 van afgegraven aarde. Ik zie hen gaan.

 Het gakken klinkt hysterisch.
 Hoe zelfverzekerd moet je zijn
  om zo te kunnen vluchten?

 Zien zij mij gaan? Wat weten zij van mijn vertrek
 toen onze boerderij moest wijken voor het water?
 Vermoeden zij hoe stil ik was

en nog niet wist dat littekens
zich altijd vormen
buiten de oorspronkelijke wond?




TOELICHTING

Rivieren hebben in Nederland steeds vaker te maken met hoge waterstanden. Naast dijkverzwaring wordt aan rivieren ook meer ruimte gegeven.

In Brummen werd de dijk verlegd en moesten buitendijks gelegen huizen wijken voor het water. Dit gedicht is opgenomen in de bundel “Dichter aan de IJssel”.
Laurens Hoevenaren - dichter en schrijver
Voor contact op button in menu klikken
Menu overslaan
Terug naar de inhoud